ΕΔΟΕΑΠ: Πρόταση με γνώση και διεκδίκησή της ή πολλαπλό τέλος;

Ο “επιθανάτιος ρόγχος” του ΕΔΟΕΑΠ έχει βυθίσει στο άγχος και την ανασφάλεια το τμήμα του δημοσιογραφικού κόσμου που καλύπτεται από το Ταμείο και έχει, ήδη, πληγεί ποικιλοτρόπως από τη μεγάλη κρίση στο χώρο των Μ.Μ.Ε.
Η ευθύνη για την εξέλιξη βαρύνει κατά κύριο λόγο την κυβέρνηση η οποία νομοθέτησε την κατάργηση του αγγελιοσήμου, διατηρώντας (στα λόγια) την αυτονομία του Ταμείου αλλά χωρίς να προβλέψει τη διάδοχη κατάσταση για τα έσοδά του, ούτε, όμως, μια ομαλή μετάβαση στο όποιο νέο καθεστώς. Απλώς έδωσε κάποιες παρατάσεις και πέταξε το μπαλάκι σε εργοδότες και εργαζόμενους.
Σημαντικό μερίδιο ευθύνης φέρει, όμως και ο δημοσιογραφικός συνδικαλισμός. Όχι μόνο γιατί δεν είχε προετοιμασθεί για μια εξέλιξη η οποία οφθαλμοφανώς ερχόταν αλλά και επειδή αμέσως μετά επέλεξε μια στάση αναπόλησης του… Χαμένου Παραδείσου. Η απελθούσα διοίκηση της ΕΣΗΕΑ για μεγάλο διάστημα δεν συμμετείχε καν στον διάλογο και επιχειρoύσε να απεκδυθεί των ευθυνών της οδυρόμενη, ενώ η “πιο λογική” ΠΟΕΣΥ σε περυσινή σύσκεψη που οργάνωσε διατράνωνε την “κοινή αγωνιστική στάση για τη διατήρηση του Αγγελιοσήμου” (!). Την ίδια ώρα- από πέρυσι τον Ιούνιο ως #ΑνοιχτάΜΜΕ,μια απλή δημοσιογραφική πρωτοβουλία βάσης- καταθέταμε μια ολοκληρωμένη εναλλακτική πρόταση, δυστυχώς, εις ώτα μη ακουόντων.
Μ’ αυτά και μ’ εκείνα το αγγελιόσημο καταργήθηκε το φθινόπωρο του 2016 και ο ΕΔΟΕΑΠ άντεξε έως πρόσφατα, οπότε -με το παράδοξο του αιφνιδίως και… αναμενόμενου- κήρυξε στάση πληρωμών.
Η απελευθέρωση του δανείου από τον ΕΦΚΑ του έδωσε μια ακόμα μικρή παράταση ζωής. Ένα Ταμείο, όμως, που βρίσκεται στον «αναπνευστήρα» προφανώς δεν έχει “προσδόκιμο ζωής”.
Είναι απόλυτα φυσιολογικό όλα τα προηγούμενα να οδηγούν σε αγανάκτηση τους συναδέλφους δημοσιογράφους, αγανάκτηση που εκφράσθηκε και στην πρόσφατη συνέλευση του ΕΔΟΕΑΠ.
Το δικαιολογημένο αυτό συναίσθημα, όμως, δεν πρέπει να οδηγεί σε μη ρεαλιστικές σκέψεις. Τι θα σήμαινε, για παράδειγμα, μια απεργία διαρκείας σε έντυπα που βρίσκονται “επί ξύλου κρεμάμενα”; Σε Μ.Μ.Ε. που δεν πληρώνουν ή καθυστερούν και με τη διαδικτυακή ενημέρωση (η οποία δυστυχώς δεν καλύπτεται συνδικαλιστικά) λειτουργούσα;
Εκείνο που είναι προαπαιτούμενο των αναγκαίων –αλλά στοχευμένων, ευφάνταστων και γι αυτό αποτελεσματικών- κινητοποιήσεων, είναι ο δημοσιογραφικός συνδικαλισμός να προσέλθει, επιτέλους, στη διαπραγμάτευση με συγκεκριμένη ΠΡΟΤΑΣΗ.
Προϋπόθεση, όμως για την εκπόνηση μιας σοβαρής πρότασης διεξόδου είναι η γνώση της αλήθειας και των αριθμών.
Ο ΕΔΟΕΑΠ, λοιπόν, μεσούσης της κρίσης και την τελευταία χρονιά ισχύος του αγγελιοσήμου, κατά προσέγγιση, είχε δαπάνες 39 εκ. ευρώ (37% αυτών για επικούρηση και εφάπαξ και 35% για εκτός ΕΔΟΕΑΠ ιατροφαρμακευτική περίθαλψη) και έσοδα 22 εκ. ευρώ (17 από αγγελιόσημο και 5 από εισφορές εργαζομένων). Εν ολίγοις, ήδη, επί αγγελιοσήμου παρουσίαζε έλλειμμα 17 εκ. ευρώ. Μετά την κατάργησή του το έλλειμμα εκτοξεύεται στα 34 εκ. ευρώ (!!). Αυτό είναι το δισεπίλυτο πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπισθεί.

Για την προσέγγιση της αλήθειας, την κατάληξη σε πρόταση και το σχεδιασμό αποτελεσματικών κινητοποιήσεων η συνέλευση του ΕΔΟΕΑΠ την ερχόμενη Τρίτη 18/7 είναι κρίσιμη.

Τούτων όλων δοθέντων, επαναλαμβάνουμε ορισμένα βασικά και επικαιροποιημένα στοιχεία της πρότασής μας.

1) Ο νέος ΕΔΟΕΑΠ οφείλει -για λόγους ορθολογισμού, δικαιοσύνης αλλά και οικονομικούς- να συμπεριλαμβάνει- σε προαιρετική για τους ίδιους βάση- τους δημοσιογράφους που σήμερα δεν υπάγονται σε αυτόν είτε επειδή δεν είναι μέλη της ΕΣΗΕΑ, της ΕΣΗΕΜΘ κ.ο.κ. είτε επειδή εργάζονται σε περιφερειακά Μ.Μ.Ε. είτε επειδή αμείβονται με Δ.Π.Υ. είτε επειδή εργάζονται στο Διαδίκτυο είτε για οποιονδήποτε λόγο. Πρέπει, επίσης, να εξετασθεί η πιθανότητα/δυνατότητα να συμπεριληφθούν στο νέο ΕΔΟΕΑΠ και οι λοιποί –πέραν των δημοσιογράφων- εργαζόμενοι στα διάφορα Μ.Μ.Ε. (τεχνικοί, διοικητικοί κ.ά.). Φυσικά, πρέπει να συνεχίσει να καλύπτει συνταξιούχους, ανέργους και αυτασφαλιζόμενους.

2) Ο νέος ΕΔΟΕΑΠ πρέπει να στηρίζεται και στη συνεισφορά των εργοδοτών. Αντί να αναζητούμε -γενικά και αόριστα- ένα νέο “πόρο” (πράγμα που εκλαμβάνεται ως αναγραμματισμένο αγγελιόσημο) πρέπει να διεκδικήσουμε μια sui generis (λόγω της ιδιομορφίας του χώρου) εργοδοτική εισφορά. Η εισφορά μπορεί να προκύπτει ως ποσοστό επί των διαφημιστικών εσόδων που έχει ο κάθε εργοδότης, ο οποίος θα είναι και ο υπόχρεος για την καταβολή της (ώστε να μην εμπλακούμε με την “απαγόρευση” των φόρων υπέρ τρίτων). Με τον τρόπο αυτό δεν θίγεται ο πλουραλισμός στο χώρο, αφού τα μικρότερα ΜΜΕ θα καταβάλουν εισφορές ως ποσοστό επί των διαφημιστικών τους εσόδων και όχι ανάλογα με τον αριθμό των εργαζομένων τους. Εναλλακτικά -και εφόσον αυτό είναι δυνατό- θα μπορούσε να εξετασθεί η εισφορά να υπολογίζεται επί του “τζίρου”. Η επιλογή και οι λοιπές λεπτομέρειες όσον αφορά τα έσοδα εξαρτώνται από την αναλογιστική μελέτη και, φυσικά, τη διαπραγμάτευση.

3) Η αναλογιστική μελέτη αλλά και η διαπραγμάτευση θα κρίνουν αν είναι δυνατό ο νέος ΕΔΟΕΑΠ να καλύπτει και τους τομείς πέραν της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Στην περίπτωση, όμως, που η επικούρηση και το εφάπαξ περάσουν στο (ενιαίο επικουρικό) ΕΤΕΑΕΠ θα πρέπει να διασφαλισθεί με ειδικές ρυθμίσεις και πρόνοιες πως αυτό δεν θα οδηγήσει σε βάρβαρες περικοπές.

4) Σε κάθε περίπτωση ο ΕΔΟΕΑΠ είναι Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου άρα, εξ ορισμού, δεν «επιβαρύνει» το κοινωνικό σύνολο κι έτσι πρέπει να συνεχίσει. Διαθέτει πλούσια κτιριακή υποδομή, σύγχρονο ιατρικό εξοπλισμό, καθώς και έμπειρο ιατρικό και διοικητικό προσωπικό. Η απαξίωση όλων αυτών δεν θα ήταν μόνο εις βάρος των δημοσιογράφων αλλά και του δημοσίου συμφέροντος, αφού θα εξανεμιζόταν συλλογική –άρα δημόσια- περιουσία.

Ως #ΑνοιχταΜΜΕ ελπίζουμε στη συνέλευση της 18ης Ιουλίου να ακούσουμε κι άλλες προτάσεις. Κυρίως εισηγητικά από τη νέα διοίκηση της ΕΣΗΕΑ, την ΠΟΕΣΥ αλλά και το Δ.Σ. του ΕΔΟΕΑΠ.
Άλλωστε, αν συνεχισθεί η αφωνία τους και τελικά ο ΕΔΟΕΑΠ “σκάσει στα χέρια τους” θα επέλθει και το τέλος του δημοσιογραφικού συνδικαλισμού όπως τον γνωρίσαμε έως τώρα.

ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
16/7/17

“Ανοιχτά ΜΜΕ-νέα αρχή: Επιστολή προς το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ για την ανάρτηση του Γ. Φιλιππάκη

Στη διαδικτυακή εποχή μας οι αναρτήσεις στα social media, ιδιαίτερα ανθρώπων που κατέχουν δημόσιες θέσεις, όπως είναι και οι συνδικαλιστικές θέσεις και αξιώματα, επέχουν θέση αρθρογραφίας.

Τούτου δοθέντος η προχθεσινή ανάρτηση του μέλους του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ και Ειδικού Γραμματέα Γ. Φιλιππάκη στο Facebook, με την οποία επέχαιρε για την τρομοκρατική επίθεση κατά του Λ. Παπαδήμου και, παράλληλα, καλούσε σε βίαιες και εγκληματικές ενέργειες και εναντίον άλλων δημόσιων προσώπων, προξένησε κατάπληξη και οργή.

Καλούμε το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ να καταδικάσει δημόσια τον Γ. Φιλιππάκη και, παρότι είμαστε λίγες μέρες πριν τις εκλογές, να τον καθαιρέσει πάραυτα από τη θέση του Ειδικού Γραμματέα.

Η εξέταση της περαιτέρω θέσης του στην Ένωση, ας αφεθεί στην επόμενη διοίκηση.

 

Για την Προσωρινή Επιτροπή

 

Σίσσυ Αλωνιστιώτου, Νίκος Αμανίτης, Θανάσης Γεωργακόπουλος, Μαρία Γεωργίου Ηλίας Κανέλλης, Μαρία Κοζάκου, Νόνη Καραγιάννη, Γιώτα Κοντογεωργοπούλου, Ξένια Κουναλάκη Μιχάλης Κυριακίδης, Πάσχος Μανδραβέλης, Αντώνης Πανούτσος, Πάνος Παπαδόπουλος, Τέτα Παπαδοπούλου, Σήφης Πολυμίλης, Πέτρος Παπασαραντόπουλος, Τάκης Σπηλιόπουλος, Κώστας Τσαούσης, Κική Τσιλιγγερίδου, Δημήτρης Χατζηδημητρίου.

 

 

Η ανάρτηση του Γ. Φ Χθες στις 3:18 μ.μ. ·

«Από τις 6 χτές το απόγευμα που ο Λουκάς Παπαδήμος τραυματίσθηκε από την αυτοσχέδια βόμβα μέσα στο αυτοκίνητό του έσπαγα το κεφάλι μου από που ερχόταν και που πήγαινε ο υπαλληλάκος αυτός της Ευρωπαικής Κεντρικής Τράπεζας . Την απάντηση την έδωσε ποιός νομίζετε? Ο Αντωνάκης ο Σαμαράς. Με ποιό τρόπο ? Ο Σαμαράς τηλεφώνησε στο άλλο ξεπουλημένο τομάρι τον Γιάννη Στουρνάρα γιατί κάτι προφανώς υποψιαζόταν . Και βέβαια ο Στουρνάρας του είπε την είδηση . Νωρίτερα Στουρνάρας και Παπαδήμος είχαν μυστική συνάντηση άγνωστο πού και φυσικά κανείς δεν γνωρίζει τί συζήτησαν αλλά και πού συναντήθηκαν . Και οι δύο ξεπουλημένοι υπάλληλοι των Τραπεζών ντόπιων και ξένων είναι τόσο ανακατεμένοι στο ξεπούλημα της χώρας αλλά και του εθνικού πλούτου και κυρίως ευθύνονται για το κατάντημα και την εξαθλίωση του Ελληνικού Λαού . Ο Παπαδήμος σήμερα είναι πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών ενός θεσμού που βρωμάει από απόσταση ενώ ο Στουρνάρας παίζει το ρόλο του Κεντρικού Τραπεζίτη για λογαριασμό Σόιμπλε και λοιπόν καθαρμάτων στην Ευρώπη . Για να είμαι ξεκάθαρος δεν θα με ενοχλούσε καθόλου άν έσκαγε και μια ακόμα βόμβα στα πόδια του Στουρνάρα» .

 

Ανοιχτό MEGA τώρα, όχι στο μαύρο!

Η στρατηγική της κυβέρνησης για τον έλεγχο στον χώρο των media υπέστη δεινή ήττα με την κήρυξη του «νόμου Παππά» ως αντισυνταγματικού από το Σ.τ.Ε. αλλά και με τη συγκεκριμένη συγκρότηση του Ε.Σ.Ρ.. Παρ’ όλα αυτά, όμως, έχει, έως αυτή την ώρα, ως θύμα της τον τηλεοπτικό σταθμό MEGA και τους εργαζομένους του.
Ο αποκλεισμός του MEGA, που έχει σήμερα γενέθλια, από τον καταρεύσαντα, τελικά, διαγωνισμό υπήρξε διακαής κυβερνητική επιθυμία και απόλυτη προτεραιότητα. Για να επιτευχθεί ο στόχος χρησιμοποιήθηκαν οι… διαπλεκόμενες αναπροσαρμογές στρατηγικής ορισμένων επιχειρηματιών-μετόχων του σταθμού, στο όνομα πάντα της μάχης κατά της διαπλοκής! Στο παζλ της μεθόδευσης η χαριστική βολή δόθηκε από συγκεκριμένες τραπεζικές πρακτικές, όπως η δέσμευση των λογαριασμών για τη μισθοδοσία των εργαζομένων.
Όμως, παρά την εξοντωτική για τους εργαζόμενους τακτική ο σταθμός άντεξε χάρη στις τηλεοπτικές παραγωγές της 27ετούς διαδρομής του.
Και τώρα που μετά την ήττα του συνολικού κυβερνητικού σχεδίου το κοντέρ, όσον αφορά στη ρύθμιση του ραδιοτηλεοπτικού τοπίου, έχει μηδενίσει πρέπει να βρεθεί λύση για το μοναδικό θύμα αυτού του σχεδίου.
Οι μέτοχοι ενός σταθμού που αντέχει ακόμα δεν έχουν, πλέον το άλλοθι του διαγωνισμού-καζίνο ή του προκρούστειου αριθμού 4 για τις άδειες. Πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους είτε προχωρώντας στις κινήσεις που θα αναζωογονήσουν τον τηλεοπτικό σταθμό (π.χ. ανακεφαλαιοποιώντας τον) είτε δρομολογώντας τη διαδοχή τους από άλλους ενδιαφερόμενους.
Οι τράπεζες οφείλουν να απελευθερώσουν από τους δεσμευμένους λογαριασμούς τη μισθοδοσία των εργαζομένων. Διαφορετικά πρέπει να ελεγχθούν αρμοδίως, επειδή θα εξυπηρετούν εξωτραπεζικούς πολιτικούς σχεδιασμούς.
Η κυβέρνηση πρέπει να σταματήσει τις παρασκηνιακές μεθοδεύσεις αφήνοντας τους εμπλεκομένους και το νεότευκτο ΕΣΡ να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα.
Τέλος, οι δημοσιογραφικές συνδικαλιστικές ενώσεις πρέπει να αναπροσανατολίσουν τους στόχους και τις μεθόδους τους από τα… τετριμμένα σε ενέργειες αναγέννησης του σταθμού και διασφάλισης των θέσων εργασίας.
Ανοιχτό MEGA τώρα, λοιπόν, όχι στο μαύρο.
Προσωρινή Επιτροπή 20/11/16

ΕΔΟΕΑΠ: Χρονικό προαναγγελθέντος θανάτου ή κάποια λύση στην παράταση;

Δυστυχώς όλα όσα είχαμε προβλέψει γίνονται πράξη. Το αγγελιόσημο μετά από δύο παρατάσεις στον υποτιθέμενο διάλογο ετελεύτησε τον βίο του, όπως ήταν αναμενόμενο. Κι αν δεν βρεθεί λύση στην τελευταία παράταση, δηλαδή στη συνάντηση της Τρίτης, ο ΕΔΟΕΑΠ έχει μόνο λίγες μέρες ζωής ακόμα. Η διοίκηση της ΕΣΗΕΑ, η οποία ουσιαστικά δεν συμμετείχε στο διάλογο και δεν κατέθεσε κάποια πρόταση, επιχειρεί να απεκδυθεί των ευθυνών της οδυρόμενη ενώ σε πρόσφατη σύσκεψη που είχε οργανωθεί από την ΠΟΕΣΥ διατρανώθηκε “κοινή αγωνιστική στάση για τη διατήρηση του Αγγελιοσήμου” (!)
Η πρωτοβουλία #ΑνοιχτάΜΜΕ γεννήθηκε την προηγούμενη άνοιξη με το κείμενο 456 δημοσιογράφων με τίτλο «μαθήματα από την απεργία / Τέλος εποχής… ώρα για νέα αρχή» (https://anoixtamme.com/2016/06/02/3…) ως απάντηση στις, τότε, άστοχες και αδιέξοδες απεργίες της ΠΟΕΣΥ για το ασφαλιστικό αλλά και στη γενικότερη κρίση στο χώρο των ΜΜΕ. Προειδοποιούσαμε για τα αδιέξοδα τόσο των κυβερνητικών σχεδιασμών όσο και της στάσης ΠΟΕΣΥ & ΕΣΗΕΑ, οι οποίες διεκδικούσαν αποκλειστικά την εξαίρεση από τους γενικούς κανόνες, προκαλώντας και την οργή των υπολοίπων πολιτών. Εμείς τονίζαμε μετ’ επιτάσεως πως η διέξοδος είναι “είναι ένα απλό, διαφανές και υγιές σύστημα και η διασφάλιση μια ομαλής και ήπιας μετάβαση σ’ αυτό”.
Οι κυβερνητικοί σχεδιασμοί υλοποιήθηκαν με την υπερψήφιση του ασφαλιστικού νομοσχεδίου και το μόνο που κερδήθηκε ήταν μια μικρή παράταση ως την 1η Αυγούστου για το αγγελιόσημο, έως ότου βρεθεί κάποια λύση για τον ΕΔΟΕΑΠ. Η ηγεσία του δημοσιογραφικού συνδικαλισμού και ιδιαίτερα η ΕΣΗΕΑ παρέμεινε άπραγη και καθηλωμένη σε μια αντίληψη επιστροφής στο… χαμένο Παράδεισο. Εμείς, ως #ΑνοιχτάΜΜΕ καταθέσαμε εναλλακτική πρόταση. Εις ώτα μη ακουόντων, όμως, κι έτσι επανήλθαμε με ανακοίνωσή μας λίγο πριν λήξει η προθεσμία. Σε αυτήν, εκτός των άλλων, ζητούσαμε παράταση της παράτασης, ώστε να βρεθεί μια λύση.
Η παράταση δόθηκε, έως τις 15 Σεπτεμβρίου, αλλλά παρήλθε κι αυτή χωρίς να έχει βρεθεί λύση. Ο δημοσιογραφικός συνδικαλισμός κοιμόταν, όπως και στο άλλο μεγάλο θέμα της εποχής, την άθλια διαδικασία αδειοδότησης τηλεοπτικών σταθμών και το επικείμενο “μαύρο”, το οποίο παροξύνει την κρίση στο χώρο των ΜΜΕ. Το αποτέλεσμα ήταν οι προχθεσινές “επιθανάτιες” δηλώσεις Κατρούγκαλου.
Επανερχόμαστε, λοιπόν, σήμερα ενόψει της κρίσιμης συνάντησης της Τρίτης. Και στέλνουμε “επείγον μήνυμα” επαναλαμβάνοντας δύο κρίσιμα στοιχεία της πρότασής μας. Πρώτον: “… Ο νέος ΕΔΟΕΑΠ οφείλει να συμπεριλαμβάνει, σε προαιρετική για τους ίδιους βάση, τους δημοσιογράφους που σήμερα δεν υπάγονται σε αυτόν είτε επειδή δεν είναι μέλη της ΕΣΗΕΑ, της ΕΣΗΕΜΘ κ.ο.κ. είτε επειδή εργάζονται σε περιφερειακά Μ.Μ.Ε. είτε επειδή αμείβονται με Δ.Π.Υ. είτε επειδή εργάζονται στο Διαδίκτυο είτε … πρέπει, επίσης, να εξετασθεί (..) να συμπεριληφθούν στο νέο ΕΔΟΕΑΠ και οι λοιποί –πέραν των δημοσιογράφων- εργαζόμενοι στα διάφορα Μ.Μ.Ε. (τεχνικοί, διοικητικοί κ.ά.). Φυσικά, ο νέος ΕΔΟΕΑΠ πρέπει να συνεχίσει να καλύπτει συνταξιούχους, ανέργους και αυτασφαλιζόμενους …”. Δεύτερον και όσον αφορά τον αναζητούμενο “πόρο” “… να θεσμοθετηθούν όσα αναφέρθηκαν για το φόρο επί των διαφημίσεων αλλά η εργοδοτική εισφορά να προκύπτει ως ένα ποσοστό επί των διαφημιστικών εσόδων που έχει ο κάθε εργοδότης ο οποίος θα είναι και ο υπόχρεος για την καταβολή της. Προϋπόθεση, βέβαια, είναι η αναλογιστική μελέτη αλλά, επίσης, μέτρα εξορθολογισμού και διαφάνειας στη διαφημιστική αγορά. Στην εκδοχή αυτή ναι μεν «επιβαρύνονται» οι εργοδότες (όπως συμβαίνει, βέβαια, με ολους του εργοδότες απλώς οι «δικοί μας» είχαν… καλομάθει) αλλά δεν θίγεται ο πλουραλισμός στο χώρο, αφού τα μικρότερα ΜΜΕ θα καταβάλουν εισφορές ως ποσοστό επί των διαφημιστικών τους εσόδων και όχι ανάλογα με τον αριθμό των εργαζομένων τους. Θα υπάρχει, δηλαδή, μια «αναδιανομή», ανάλογα με τα διαφημιστικά έσοδα, στο εσωτερικό των ιδιοκτητών …”. Φυσικά, παράλληλα με τα προηγούμενα, πρέπει να βρεθεί λύση για τη χρηματοδότηση του ΕΔΟΕΑΠ στο μεταβατικό διάστημα έως ότου ολοκληρωθεί η αναλογιστική μελέτη και συσταθεί ο “νέος ΕΔΟΕΑΠ”.
Σ’ αυτήν την κατεύθυνση, έστω και στην τελευταία παράταση, οφείλει να κινηθεί αύριο η ηγεσία του δημοσιογραφικού συνδικαλισμού, αν θέλουν όσοι την αποτελούν να μην περάσουν στην ιστορία μόνο ως αποτυχημένοι αλλά και ως… (συν)νεκροθάφτες του ΕΔΟΕΑΠ.
ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Τέλος εποχής… ώρα για μια νέα αρχή

Τέλος εποχής… ώρα για μια νέα αρχή

Μαθήματα από την απεργία

Όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο, δημοσιογράφοι μέλη των συνδικαλιστικών μας ενώσεων αλλά-εξαιτίας των αρχαϊκών τους δομών- και μη μέλη, εκφράζουμε τη βαθιά μας ανησυχία για το τοπίο που διαμορφώνεται στο χώρο των Μ.Μ.Ε..

H κρίση αποδιάρθρωσε τις εργασιακές σχέσεις, διόγκωσε την ανεργία, κατέστησε προβληματικές τις περισσότερες επιχειρήσεις του κλαδου. Απειλητικά σημάδια εμφανίζονται για την ελευθερία του Τύπου  από κυβερνητικές επιλογές αλλά και από συνδικαλιστικές μεθοδεύσεις (βλ. πρόσφατες διαγραφές από το Πειθαρχικό της ΕΣΗΕΑ). Το ασφαλιστικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης καταργεί το ισχύον καθεστώς στο χώρο των Μ.Μ.Ε. χωρίς να το αντικαθιστά από κάτι σαφές και υγιές. Με την άστοχη και αδιέξοδη απεργία της ΠΟΕΣΥ, αντί να πληγεί η υπεύθυνη κυβέρνηση, της δόθηκε χείρα βοηθείας δια της αφωνίας και επλήγησαν τα ίδια τα Μ.Μ.Ε.

Σ’ αυτό το δύσβατο τοπίο είμαστε αναγκασμένοι να πορευθούμε. Τα μαθήματα, όμως, που πήραμε απ’ όλα αυτά υποδεικνύουν πως θα βρούμε διέξοδο μόνο αν γίνει μια νέα αρχή. Σε όλα.

Το τέλος εποχής, όπως σηματοδοτήθηκε και από την απεργία της ΠΟΕΣΥ, δείχνει πως η νέα αρχή πρέπει να ξεκινήσει από το δημοσιογραφικό συνδικαλισμό. Με μια αναγέννηση και επανίδρυσή του μέσα από «συντακτικού τύπου» διαδικασίες, οι οποίες θα οδηγήσουν σε νέο Καταστατικό, νέους Κώδικες Δεοντολογίας, κατάργηση των Πειθαρχικών και όλων των αρχαϊκών δομών. Από τα σωματεία-συντεχνίες με Πειθαρχικά Συμβούλια ρε ρόλο εισαγγελέων-λογοκριτών, ήρθε η ώρα για συνδικάτα με θέσεις και προτάσεις, τα οποία μαζί με τα συμφέροντα των μελών τους θα προασπίζονται την ελευθερία του Τύπου και τη δημοσιογραφική ανεξαρτησία. Με μέλη και τους δημοσιογράφους στα sites του Internet και όσους, από τις νεώτερες γενιές, δεν είναι, εξαιτίας της αρχαϊκής σύνδεσης ταμείου και συνδικαλιστικού φορέα και εργάζονται με Δ.Π.Υ. και άλλη ασφάλιση. Χωρίς αναχρονιστικούς διαχωρισμούς ανάλογα με το είδος του μέσου. Με ξεχωριστό το συνδικαλισμό των συνταξιούχων.

 Νέα αρχή πρέπει να κάνουμε και στις μορφές της κινητοποίησής μας. Ευθύνη και υποχρέωση των δημοσιογράφων είναι να ενημερώνουν και να ελέγχουν  την εξουσία και όχι να αυτοφιμώνονται όταν κινητοποιούνται, όπως κάνουν  ΕΣΗΕΑ και ΠΟΕΣΥ τα τελευταία χρόνια. Τα ανοιχτά Μ.Μ.Ε. πρέπει να είναι ο κανόνας (και όχι η εξαίρεση) στις κινητοποιήσεις μας και το όπλο μας για να διεκδικούμε τα εκάστοτε αιτήματά μας.

Νέα αρχή χρειάζεται και στις διαδικασίες μας. Οι αποφάσεις, στα σοβαρά θέματα, πρέπει να συζητούνται από Συνελεύσεις στους χώρους εργασίας κι όχι να λαμβάνονται από αποκομένες γραφειοκρατικές ηγεσίες –πλειοψηφικά συνταξιούχων- συνδικαλιστών. Στα μείζονα πρέπει να διεξάγεται ψηφοφορία με κάλπη επί των διαφορετικών προτάσεων. Στο μέλλον να εισαχθούν επιπρόσθετα και ηλεκτρονικές μορφές συνδικαλιστικής δημοκρατίας.

Νέα αρχή στο δημοσιογραφικό συνδικαλισμό σημαίνει πρωτίστως αξιόπιστες εναλλακτικές προτάσειςΣτο ασφαλιστικό η ΠΟΕΣΥ με την απεργία ζητούσε, κατ’ ουσίαν, να μην αλλάξει τίποτα σε ένα απαρχαιωμένο σύστημα, όταν αλλάζουν όλα για όλους. Άφησε να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι  αυτό γίνεται ώστε να μην πληρώνουμε εισφορές κάτι που δεν ισχύει  αφού εμείς καταβάλλουμε τις δικές μας ενώ το αγγελιόσημο υποκαθιστούσε τις εργοδοτικές εισφορές και την κρατική συμμετοχή.

Η κυβερνητική πρόταση αποτελεί, βέβαια, ένα επικίνδυνο αλαλούμ. Παραμένει ασαφές αν καταργεί το αγγελιόσημο ή αν το καθιστά πόρο των νέων ενιαίων Ταμείων. Ακόμα χειρότερα αφαιρεί το αγγελιόσημο εδώ και τώρα ενώ προβλέπει τη μελλοντική ένταξή μας στα νέα Ταμεία, δηλαδή, μας αφήνει, χωρίς ασφαλιστική κάλυψη και περίθαλψη για ένα σημαντικό διάστημα. Αυτά τα επικίνδυνα στοιχεία δεν αναδεικνύονται όταν ΠΟΕΣΥ & ΕΣΗΕΑ διεκδικούν αποκλειστικά την εξαίρεση από τους γενικούς κανόνες.

Για εμας η εναλλακτική πρόταση πρέπει είναι ένα απλό, διαφανές και υγιές σύστημα και η διασφάλιση μια ομαλής και ήπιας μετάβαση σ’ αυτό. Αν τελικά  το αγγελιόσημο καταργηθεί, όπως και φαίνεται, πρέπει να είναι σαφές από τι θα αντικατασταθεί. Και εφόσον αυτό είναι –που πρέπει να είναι- η εργοδοτική εισφορά πρέπει  να απαιτηθεί η συναίνεση των εργοδοτών, οι οποίοι δεν μπορούν να παριστάνουν τους Πόντιους Πιλάτους. Επίσης, ο  ΕΔΟΕΑΠ πρέπει  να διατηρηθεί, τουλάχιστον, ως  αυτόνομο ταμείο Υγείας, με μεταφορά σε αυτόν ενός σημαντικού μέρους των υπαρχόντων αποθεματικών όλων των Ταμείων μας, καθώς και του μέγιστου μέρος του αποθεματικού της ΕΣΗΕΑ.

Αυτά είναι τα μαθήματα απ’ όσα συνέβησαν τελευταία.

Ζούμε μια εποχή καταιγιστικών αλλαγών, ένα τέλος εποχής. Είναι καθήκον  μας να αγωνιστούμε για την προάσπιση των εργασιακών συμφερόντων μας αλλά και για τη διασφάλιση της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας του Τύπου.

Όμως για να το κάνουμε χρειάζεται μια νέα αρχή. Σε όλα.

Ξεκινώντας από το σπίτι μας. Συνέχεια

Ανοικτά ΜΜΕ, ναι αλλά ποια ΜΜΕ;

PicsArt_06-02-12.05.58

Του Τάκη Σπηλιόπουλου

Ο δημόσιος διάλογος για τα ΜΜΕ, έχει λάθος σημείο εκκίνησης. Ανοικτά ΜΜΕ, ναι αλλά ποια ΜΜΕ; Τι υπάρχει σήμερα και τι θα έχει απομείνει στα αμέσως επόμενα χρόνια; Έχει δει κανείς τα δελτία κυκλοφορίας; Παρακολουθεί πως εξελίσσονται διαχρονικά;   Συνέχεια

Μελέτη Μπλέτσα

Μιχάλης Μπλέτσας

Research Scientist / Director of Computing MIT Media Lab

Σύντομη μελέτη για τον αριθμό και την χωρητικότητα των πολυπλεκτών ψηφιακής τηλεοπτικής εκπομπής.

Κατά παραγγελία της Digea A.E.

Βοστώνη, Απρίλιος 2016 Συνέχεια